استفاده از هواپیماهای دو باله یا بال منصل به دم افقی معروف به بال متصل شده، در برنامه های تحقیقاتی کارشناسان امر قرار گرفته است.  افزایش نیروی برآ با استفاده از سطح اضافی بال، جلوگیری از رخ دادن پدیده فلاتر و آیروالاستیسیته، پایین آمدن سرعت استال و کوتاه شدن باند فرود و پرواز  از مزایای مهم دو باله ها می باشد. البته افزایش پسای اصطکاک پوسته ای و افزایش هزینه ساخت را می توان بعنوان معایب طرح نام برد. در گوشه و کنار دنیا کشورها در حال تحقیقات بنیادین در زمینه پهپادهای دو باله بودهو بعنوان یک رویکرد جدید به این گونه سامانه ها با اهدف ارتقاء عملکردی هواپیما و پهپاد در حال انجام است.
در این تحقیق عملکرد یک پهپاد تک باله نسبت به یک پهپاد دو باله در سرعت های 15 و 24 متر بر ثانیه با استفاده از آزمایش های تونل باد بررسی شده است. سطح آشفتگی تونل باد حدود 0.75% بوده و محدوده زاویه حملع 4- تا 14 درجه بوده است. بارهای وارده بر مدل اعم از نیروها و گشتاورها توسط یک بالانس 6 مولفه استرین گیجی اندازه گیری شد.
نتایج حاکی از آن است که ضریب برآ در هر دو سرعت در دوباله افزایش 50% در محدوده بالاتر از زاویه 2 درجه می باشد. همچنین بدلیل افزایش سطح بادخور در محدوده زاویه حمله 4- تا 4 درجه  ضریب نیروی پسای اصطکاک پوسته ای به میزان دو برابر افزایش یافته است. اگرچه این مقدار در زوایای حمله بالاتر به کمتر از 50% رسیده است. نکته مهم اینکه در هر دو مدل رفتار گشتاور پیچ یکسان بوده و پایداری طولی حفظ شده است.