کاهش نویز در تجهیزات پروازی نظامی از اهمیت بسزایی برخوردار است و همواره مورد توجه پژوهشگران بوده تا با شناسایی منابع تولید نویز، راهکارهایی مؤثر برای کاهش آن ارائه دهند. در هر نوع از تجهیزات پروازی، منابع نویز و مکان‌های مناسب برای استفاده از عایق‌های صوتی متفاوت است. افزایش ضریب جذب صوت از طریق بهینه‌سازی ساختار و ظرفیت اتلاف انرژی در جاذب‌های صوتی، مؤثرترین روش برای کاهش نویز شناخته می‌شود. عواملی نظیر فرکانس صدا، ضخامت و چگالی عایق، جنس ماده، و میزان تخلخل بر عملکرد عایق‌های صوتی تأثیر می‌گذارند. جاذب‌های متخلخل به دلیل ویژگی‌های ساختاری خود، در فرکانس‌های میانی و بالا عملکرد مطلوبی دارند، اما در فرکانس‌های پایین کارایی محدودی داشته و نیازمند ضخامت بالا و هزینه‌های قابل‌توجه هستند. در این پژوهش، خواص عایق صوتی قطعات چاپ‌شده با ساختارهای درجه‌بندی‌شده و متخلخل با منافذ یکسان، تولیدشده به روش چاپ سه‌بعدی، بررسی و با نمونه‌های دارای درصد پرشدگی یکنواخت مقایسه شد. نمونه‌هایی با درصد پرشدگی ترکیبی 40/60 و 70/90 درصد تولید و ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که در فرکانس‌های پایین، نمونه‌های با چگالی پرشدگی بالاتر (تخلخل کمتر) و در فرکانس‌های بالا، نمونه‌های با چگالی پرشدگی پایین‌تر (تخلخل بیشتر) ضریب جذب صوت بالاتری دارند. همچنین، طراحی مناسب تخلخل در ساختارهای درجه‌بندی‌شده امکان جذب طیف گسترده‌ای از فرکانس‌های صوتی را فراهم کرده و محدودیت‌های جاذب‌های متخلخل در فرکانس‌های پایین را تا حد زیادی برطرف می‌کند. این یافته‌ها بر پتانسیل ساختارهای درجه‌بندی‌شده چاپ سه‌بعدی به‌عنوان راه‌حلی کارآمد برای بهبود عایق‌بندی صوتی در تجهیزات پروازی نظامی تأکید دارد.