هدف این تحقیق شناخت و بررسی چگونگی و لزوم نظارت بر سلامت سازه های بالگرد در قالب معرفی روش های فناورانه و سیر تکامل حسگرهای پایش سلامت می‌باشد. سیستم‌های پایش سلامت و کارکرد به طور گسترده برای پایش سلامت سازه و سامانه انتقال قدرت در بالگردها استفاده می‌شوند. در عین حال، سازه‌های حیاتی بالگرد مانند روتورهای اصلی و دم یا دنباله بالگرد هنوز تحت پایش دائمی قرار نگرفته اند. علیرغم سهم اندک و 10 درصدی نقص های فنی در رویدادها و سوانح هوائی به نسبت عوامل موثر و مطرح دیگر، پیشگامان تولید در صنعت هوائی، بطور جدی اهتمام بر کاهش نواقص فنی و یا کنترل، تعمیر و نگهداری پیش بینانه و پیشگیرانه در این زمینه را از اهداف بلند پایه خود قرار داده اند. این اقدام گامی‌موثر در راستای کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری قبل از گسترش غیر قابل کنترل عیوب، کاهش نرخ سوانح و افزایش قابلیت اطمینان وسایل پرنده می‌باشد. از سوی دیگر پایش سلامت سازه و یا سیستم های هوائی دیگر بخش مکمل برای سیستم های کنترل می‌باشند چرا که در صورت بهره مندی از یک سیستم پایش قدرتمند، اطلاعات جامع و دقیق تری برای استقاده در سامانه های کنترل خواهیم داشت. در ادامه روش های نظارت بر سلامت سازه با رویکرد ملخ اصلی بالگرد مورد مطالعه قرار گرفته است.